آن که با حق درآويخت ، خون خود بريخت . [نهج البلاغه]
رضايي بلاگ

1- السَّعيدُ مَن اِختارَ باقيَةً يَدُومُ نَعِيمُها علي فانِيَةٍ لا يَنفَدُ عَذابُها ، وقَدَّمَ لما يَقْدَمُ علَيهِ مِمّا هُو في يَدَيهِ قَبلَ أن يُخَلِّفَهُ لِمَن يَسعَدُ بِإنفاقِهِ وقَد شَقِيَ هو بِجَمعِهِ. اعلام الدين ، 345


سعادتمند و خوشبخت کسي است که سراي باقي را که نعمتش پايدار است به سراي فاني که عذابش بي پايان است برگزيند و از آنچه در اختيار دارد براي سرايي که بدانجا خواهد رفت پيش فرستد قبل از آنکه آنها را براي کسي گذارد که وي با انفاق آن خوشبخت شود ولي خود او با گردآوردن آن بدبخت شده باشد.


 


2- السَخِي قَريبٌ مِن الله، قَريبٌ مِن الناس ، قَريبٌ مِن الجنة. بحار الانوار، ج73


سخاوتمند و بخشنده هم به خداوند و هم به مردم و هم به بهشت نزديک است.


 


3- السُوالُ نِصفُ العِلم. کنزل العمال


سوال کردن و پسشگري نيمي از دانايي است.


 


4- السُوقُ دارُ سَهوٍ وَ غَفلةٌ فَمَن سَبَّحَ فيها تَسبيحَةً کَتَبَ اللهُ لَهُ بِها اَلف الف حَسنةٍ. کنزل العمال


بازار سراي فراموشي و غفات است لذا هرکه  در آنجا خدا يکبار تسبيح گويد خداوند برايش هزار هزار حسنه مي‌نويسد.


 


5- سَابُّ المُومنِ کَالمُشرفِ عَلي الهَلَکَة. کنز العمال


کسي به مومنان ناسزا و دشنام مي‌دهد، همچون کسي است که در معرض هلاکت است.


 


6- سَمُّوا اولادَکُم اَسماءَ الانبياءِ. مکارم الاخلاق، ص474


فرزندانتان را به نام انبيا بناميد.


 


7-سَيدُ القَومِ فِي السَفرِ خَادِمُهُم فَمَن سَبَقَهُم بِخِدمَةٍ لَم يَسبِقُوهُ بِعَمَلٍ اِلا الشَهادَة. کنز العمال


سرور مردم در سفر کسي است که به آنان خدمت مي‌کند پس هرکه در خدمت به همسفران خود بر آنان پيشي گيرد هيچ کارشان به پاي ارزش او نمي رسد مگر شهادت. کنز العمال



محمد رضايي ::: شنبه 3/1/1387::: ساعت 1:12 عصر


اگر مايلم پيام عشقي را بشنوم،خود نيز بايد آن را ارسال کنم.


فقط چند ثانيه طول مي کشد تا زخم هاي عميقي در قلب کساني که دوستشان داريم ايجاد کنيم اما سال ها


طول مي کشد تا آن زخم ها را التيام بخشم.


فرصت ها هيچ گاه از بين نمي روند،بلکه شخص ديگري فرصت از دست داده ي ما را تصاحب خواهد کرد.


ثروتمند کسي نيست که بيشترين ها را دارد،بلکه کسي است که به کمترين ها نياز دارد.


هرگز نبايد به هديه اي از طرف کودکي نه گفت.


زندگي دشوار است اما من از او سخت ترم.


اين عشق است که زخم ها را شفا مي دهد نه زمان.


چشم پوشي از حقايق،آنها راتغيير نمي دهد.


همه مي خواهند روي قله ي کوه زندگي کنند اما تمام شادي ها وقتي روي مي دهد که در حال بالا رفتن از کوه هستيم.


گاهي تمام چيزهايي که يک نفر مي خواهد،فقط دستي است براي گرفتن دست او و قلبي است براي فهميدن وي.


تنها کسي که مرا در زندگي شاد مي کند کسي است که به من مي گويد:تو مرا شاد کردي.


من آموخته ام که... بهترين کلاس درس دنيا،کلاسي است که زير پاي پيرترين فرد دنياست.
         
   


محمد رضايي ::: شنبه 3/1/1387::: ساعت 1:11 عصر

دوست عزيز:


آيا زياد به گذشته و حال و آينده ات مي انديشي؟ آيا بار ناکامي ها و تلخيهاي زندگي بر دوشت سنگيني مي کند؟ آيا چراغ بي نور گذشته ات قادر به روشن کردن راه آينده ات نيست؟ و آيا همه اينها تو را نا اميد و مايوس از زندگيي کرده که در حال تجربه کردنش هستي؟


جبران خليل جبران مي نويسد:"آگر گذشته تان را با خود حمل مي کنيد پير مي مانيد و هر روز هم پيرتر مي شويد زيرا گذشته مرتبا" بزرگتر و سنگين تر مي شود. " پس تلاش کنيم کمي هم گذشته را به فرا-موشي بسپاريم و در روياي آينده اي روشن غوطه ور شويم چرا که ب قول مارک اليوس "روياي بزرگ است که مي تواند روح انيان را به تحرک وادارد". 



محمد رضايي ::: شنبه 3/1/1387::: ساعت 1:9 عصر

چون شد ازدوست نگفتي سخني نامي چند......سال بگذشت ونپرسيدي ازاو کامي چند


اگه گفتي واسه عيدي چي مي خوام ؟

بهار بهار


عيد نوروزتون مبارکمتشکر از حضورتون 


لطفا با نظرات خود ما را همراهي نماييد



محمد رضايي ::: شنبه 3/1/1387::: ساعت 12:54 عصر


ليست کل يادداشت هاي اين وبلاگ

>> بازديدهاي وبلاگ <<
بازديد امروز: 0
بازديد ديروز: 1
کل بازديد :181

>> درباره خودم <<

>>لينک دوستان<<

>>لوگوي دوستان<<







>>اشتراک در خبرنامه<<

نام:

ايميل:

 

>>طراح قالب<<